( مسأله 850 ) اگر مرد غير از لباس ابريشمى خالص يا طلاباف ، لباس ديگرى نداشته باشد ، چنانچه در پوشيدن لباس ناچار نباشد ، بايد بدستورى كه براي برهنگان گفته شد نماز بخواند . ( مسأله 851 ) اگر چيزى ندارد كه در نماز عورت خود را با آن بپوشاند ، واجب است اگر چه به كرايه يا خريدارى باشد ، تهيه نمايد . ولى اگر تهيه آن بقدرى پول لازم دارد كه نسبت به دارائى أو زياد است ، يا طورى است كه اگر پول را به مصرف لباس برساند ، به حال أو ضرر دارد بايد بدستورى كه براي برهنگان گفته شد نماز بخواند . ( مسأله 852 ) كسى كه لباس ندارد ، اگر ديگرى لباس به أو ببخشد يا عارية بدهد ، چنانچه قبول كردن آن براي أو مشقت نداشته باشد بايد قبول كند ، بلكه اگر عارية كردن يا طلب بخشش براي أو سخت نيست ، بايد از كسى كه لباس دارد ، طلب بخشش يا عارية نمايد . ( مسأله 853 ) پوشيدن لباسى كه پارچه يا رنگ يا دوخت آن براي كسى كه مىخواهد آن را بپوشد معمول نيست ، مثل آن كه أهل علم لباس نظامى بپوشد ، در صورتي كه موجب هتك حرمت باشد حرام است ، واگر با آن لباس نماز بخواند وساترش فقط آن باشد ، بعيد نيست نمازش باطل شود . ( مسأله 854 ) اگر مرد لباس زنانه وزن لباس مردانه بپوشد ، در صورتي كه زي خود قرار دهد بنابر احتياط حرام است ولى نماز خواندن با آن حكم مسأله سابقه را دارد . ( مسأله 855 ) كسى كه بايد خوابيده نماز بخواند ، اگر لحافش از اجزاء حيوان حرام گوشت باشد ، نماز در آن جائز نيست هر چند برهنه نباشد ، واگر نجس يا ابريشم باشد ، در صورتي كه پوشيدن بر آن صدق كند ، نماز در آن نيز جائز نيست . ولى مجرد روى خود كشيدن آن عيبى ندارد وضرر به نماز نمىرساند ، واما تشك به هر حال عيب ندارد ، مگر اين كه مقدارى از آن را به خود بپيچد كه در عرف پوشيدن گفته شود ، در اين صورت حكم آن حكم لحاف است .